ตามรอยพระพุทธเจ้า สังเวชนียสถาน 4 ตำบล

[AriyA]

งานนี้ผมได้มีโอกาสเดินทางไปทำงานและเก็บภาพสังเวชนียสถานที่มีความสำคัญทางพุทธศาสนา
ผมจะพาเดินทางไปด้วยกัน ชมภาพที่น่าประทับใจเหมือนที่ผมได้เห็นและรู้สึก..



เมื่อออกเดินเราถึงจะได้เห็น อินเดียคือประเทศที่เรามองย้อนกลับมาดูตัวเองได้ดี

หลายครั้งความหวัง อาจเป็นสิ่งหนึ่งให้เราบินไปสู่อิสระ

[AriyA]

เราเริ่มเดินทางในเช้าวันหนึ่ง เวลา 7.00 น. เตรียมตัวเดินทางจากสุวรรณภูมิ ความรู้สึกตื่นเต้นที่ได้เดินทางไกลครั้งแรกและยังเป็นประเทศที่เราอยากไปด้วย ก็ยิ่งทำให้รู้สึกดีๆ นับเป็นการเริ่มต้นในปีใหม่สำหรับผมเลย

[AriyA]

เก็บภาพขึ้นเครื่องมาให้ชม หากใครอยากเดินเล่นได้บนพื้นลานบินต้องไปอินเดียคับเราได้มีโอกาสเดินขึ้นเครื่องแบบสมัยก่อน

ฟ้าวันเดินทางดูจะน้อย







มาแล้ว สนามบินอินเดีย









เรายังรักษาคอนเซ็ป รายการครับ สองล้ออินเดียจะมีรูปแบบมไม่มากครับ ถ้าชมต่อไปจะได้เห็นสองล้อเรือยๆ



และหากมาอินเดียสิ่งที่้ต้องแนะนำคือ ขันติ สงสารได้รู้สึกได้เท่านั้นอย่าคิดเป็นอื่นๆ เพราะจะไม่จบ

[AriyA]

บ้านเมืองหากไม่เป็นศูนย์กลางของเดลีแล้ว คงจะเรียกว่าย้อนยุคไป40-50ปีเมื่อเทียบกับบ้านเรา

























ด่านเก็บเงินทางด่วน

[AriyA]

การเดินทางไปสู่ชนบทที่มีเริ่มไกลความเจริญบ้านเรือนที่เราได้พบจะเป็นบ้านที่ยังสร้างไม่สมบูรณ์หรือเก่าและร้างไม่มีผู้อาศัยตลอดเส้นทาง จะว่าไป70เปอร์เซนต์เรานั่งอยู่บนรถมากกว่าที่จะได้เดินอยู่บนดิน 









ห้องเล็กๆที่เราได้พบตลอดทาง ใครจะเชื่อว่าคือร้านค้าสะดวกซื้อ



และเราก็เดินทางจนค่ำ กว่าจะถึงที่พัก
















พรุ่งนี้ว่ากันใหม่

[AriyA]

สุชาดาการ์ หรือสุชาดาคหะ แปลว่า บ้านนางสุชาดา



ผู้หญิงที่ปรากฎตัวในเช้าวันตรัสรู้ของพระโคดมพุทธเจ้า โดยเล่าว่า เช้าวันนั้น นางให้คนใช้ไปทำความสะอาดบริเวณต้นไทรใหญ่
 ก็พบว่ามีสมณะหนุ่มนั่งอยู่ที่โคนต้น จึงนำเอาข้าวมธุปายาสไปถวายแก้บน พระสมณะนั้นรับข้าวมธุปายาสแล้วก็ปั้นเป็นคำๆ
 เหมือนข้าวเหนียว ได้จำนวน 49 คำ จึงเสวย เสร็จแล้วจึงเสด็จไปสรงน้ำในแม่น้ำเนรัญชรา และทรงลอยถาดอธิษฐานพระทัย
ขอให้สำเร็จมโนรถ จากนั้น พระโพธสัตว์จึงเสด็จไปที่โคนต้นพระศรีมหาโพธิ์ ซึ่งอยู่ตรงข้ามคนละฝั่งกับบ้านนางสุชาดา



สถานที่นำชมขณะนี้ คือ สถานที่ตั้งบ้านนางสุชาดา เมื่อได้สัมผัสในบรรยากาศสถานที่ เราถึงเริ่มรู้ว่า จำเป็นจริงๆ
ที่เราควรมาสักครั้งในชีวิต




พามาชมใกล้ๆ






สถูปที่สร้างคลอบไว้ เพื่อเป็นสิ่งเตือนใจ


มองออกไปไกลๆจะเห็นรถเราจอดรอ สถานที่แห่งนี้ถือว่ามีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ และของชาวพุทธ
แต่ภาพที่เราเห็นการอนุรักษ์ ยังคงมาไม่ถึงนัก

[AriyA]

จากฝั่งบ้านนางสุชาดา ข้ามแม่น้ำเนรัญชรา ณ.โคนต้นพระศรีมหาโพธิ์คือสถานที่ตรัสรู้ที่เราจะนำชมกันต่อไป มองเห็นกันไม ภาพนี้จุดที่เรายื่นคือหน้าบ้านเลย ยอดแหลมๆไกลๆ คือ พระเจดีย์พุทธคยา ภาพแทนสายตาเลย (เล็กมาก) 


















ชาวอินเดีย ส่วนใหญ่มีฐานะยากจน และนับถือศาสนาฮินดูเป็นส่วนใหญ่ ความยากจนและการได้มาโดยง่ายของเงิน
จึงทำให้ขอทานมีเป็นจำนวนมาก






ขึ้นรถได้ เราก็เดินทางต่อไปชม พระเจดีย์พุทธคยา


สังเวชนียสถาน (อ่านว่า สัง-เว-ชะ-นี-ยะ-สะ-ถาน) แปลว่า สถานที่อันเป็นที่ตั้งแห่งความสังเวช
เป็นคำที่ใช้เรียกสถานที่เกี่ยวเนื่องกับพระพุทธเจ้าโดยเฉพาะ ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ก็เสื่อมได้

[AriyA]

เราเดินทางตามเส้นทางเล็กๆผ่านตลาดขายผักและปลาขายกันง่ายๆริมถนน






น้ำที่ใช้ส่วนใหญ่ก็มาจากน้ำใต้ดิน ในชนบทน้ำคือสิ่งที่ยังคงใช้ร่วมกัน


บ้านในชนบทก็ใช้เพียงพออาศัย หากมีฐานะก็สร้างใหญ่โตกันไปเลย






เรามาถึงบริเวณ พระเจดีย์พุทธคยา




อากาศตอนเช้าๆยังเย็นสบาย ของที่นำมาขายจะเป็นทั้งงานฝีมือ และของที่ระลึกของนักท่องเที่ยว






อาหารก็มี

แป้งอะไรก็ไม่รู้

แต่ที่รู้คงให้พออิ่มเท่านั้น


ค่าใช้จ่ายต่างๆ พระที่มาเรียนที่นี้ก็ต้องหาเงินใช้จ่ายเช่นกัน










เราต้องรีบเดินเพื่อทำเวลา น่าเสียดายหากเรามีเวลามากกว่านี้คงได้เก็บภาพบรรยากาศมาให้ชมได้เยอะ
จะว่าไปอินเดีย เป็นที่ถ่ายภาพที่ดีแห่งหนึ่งในโลกเลย



เราพบเห็นภาพชีวิตได้มากมาย เขาก็สู้ เราก็ต้องสู้

[AriyA]

เด็กๆที่เราเห็นต่างก็ช่วยพ่อแม่ในการหาเงินด้วยการขอทาน ความอยากได้ในแววตาทำให้เราสะท้อนในใจ

[AriyA]

เริ่มเดินทางเข้า พระมหาเจดีย์พุทธคยา เดินตามทางมาได้หน่อยก็ถึงทางเข้าที่ต้องเสียค่าบัตรผ่านและค่าถ่ายภาพ
ค่าฝากรองเท้า








ร้านหนังสือ




เดินต่ออีกหน่อยจะถึงแล้ว












พุทธคยา (บาลี: พุทฺธคยา, อังกฤษ: Bodh Gaya, Mahabodhi Temple) คือคำเรียกกลุ่มพุทธสถานสำคัญใน อำเภอคยา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นพุทธสถานที่มีความสำคัญที่สุด 1 ใน 4 แห่ง ของชาวพุทธ เนื่องจากเป็นที่ตั้งของสถานที่ตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พุทธสังเวชนียสถานที่มีความสำคัญที่สุดของชาวพุทธทั่วโลก ปัจจุบันบริเวณพุทธศาสนสถานอันเป็นที่ตั้งของสถานที่ตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า วัดมหาโพธิ อยู่ในความดูแลของคณะกรรมการร่วม พุทธ-ฮินดู ข้างๆกันจะมีวัดฮินดูอยู่ติดกัน



เราเดินชมรอบๆกันก่อนครับ


















ทางเดินจะวนรอบพระมหาเจดีย์พุทธคยา










พุทธคยาหลังพุทธปรินิพพาน

บริเวณกลุ่มพุทธสถานพุทธคยา อันเป็นอนุสรณียสถานระลึกถึงการตรัสรู้ของพระพุทธองค์นั้น เริ่มสร้างขึ้นตั้งแต่
สมัย พระเจ้าอโศกมหาราช4 และสร้างต่อเติมเรื่อยมาโดยกษัตริย์ชาวพุทธในอินเดีย พระองค์ต่อ ๆ มา
จนกระทั่ง เมื่อกองทัพมุสลิมบุกเข้ามาโจมตีอินเดีย พุทธคยาจึงถูกปล่อยให้รกร้างไม่มีผู้คอยเฝ้าดูแล






ภาพเขียนมหาโพธิเจดีย์ โดย ชาร์ลส์ ดอยล์ เมื่อ พ.ศ. 2370 บ่งบอกถึงสภาพของมหาโพธิ์เจดีย์ในสมัยที่ไม่ได้รับการดูแล
สำหรับความเป็นไปของต้นพระศรีมหาโพธิ์ตรัสรู้นั้น ต้นแรกเป็นสหชาติกับพระพุทธเจ้า (เกิดในวันเดียวกับวันที่เจ้าชายสิทธัตถะประสูติ) มีอายุมาได้ 352 ปี จนถึงสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช จึงถูกทำลายโดยพระชายาของพระเจ้าอโศกมหาราช เพราะความอิจฉาที่พระเจ้าอโศกรักและหวงแหนต้นพระศรีมหาโพธิ์ต้นนี้จนไม่สนใจพระนาง ต้นพระศรีมหาโพธิ์ต้นที่สองนั้น ปลูกโดยพระเจ้าอโศกมหาราชจากหน่อพระศรีมหาโพธิ์ต้นเดิม และมีอายุยืนมาประมาณ 871-891 ปี จนถูกทำลายในประมาณปี พ.ศ. 1143-1163 ด้วยน้ำมือของพระราชาฮินดูแห่งเบงกอลพระนามว่า ศศางกา ซึ่งพระองค์อิจฉาพระพุทธศาสนาที่มีความรุ่งเรืองมาก จึงทรงแอบนำกองทัพเข้ามาทำลายต้นโพธิ์ต้นนี้ ต้นพระศรีมหาโพธิ์ต้นที่สามนั้นปลูกโดยพระเจ้าปูรณวรมา กษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เมารยะ และต้นที่สามนี้มีอายุยืนมากว่า 1,258-1,278 ปี จึงล้มลงในสมัยที่อินเดียเป็นอาณานิคมของอังกฤษ และต้นพระศรีมหาโพธิ์ต้นที่สี่ ที่ยังคงยืนต้นมาจนปัจจุบัน ปลูกโดยนายพลเซอร์ อเล็กซานเดอร์ คันนิ่งแฮม เมื่อ พ.ศ. 2423

สำหรับความเป็นไปขององค์พระมหาโพธิเจดีย์นั้น พระเจ้าหุวิชกะ (อังกฤษ: Huvishka) มีพระราชศรัทธาสร้างมหาเจดีย์ถวายเป็นพุทธบูชา ในปี พ.ศ. 694 เพื่อเป็นสถานที่สักการะสำหรับพุทธบริษัท โดยได้สร้างเป็นพระเจดีย์รูปทรงสี่เหลี่ยมทรงรีสวยงามติดกับพระแท่นวัชรอาสน์ทางทิศตะวันออก มี 2 ชั้น โดยชั้นล่างเป็นสถานที่กราบนมัสการและชั้นบนเป็นห้องเจริญภาวนา ลักษณะของพระมหาโพธิเจดีย์มีเอกลักษณ์เฉพาะและตั้งตระหง่านเป็นสัญลักษณ์ของมหาโพธิมณฑลมากว่าสองพันปี ในบางช่วงพระราชาแห่งแคว้นต่าง ๆ ได้เข้ามาทำนุบำรุงอยู่เสมอ และได้รับการบูชารักษาจากชาวพุทธมาตลอด แต่มาขาดตอนไปเมื่อช่วงพันกว่าปีที่ผ่านมา เนื่องจากแผ่นดินอินเดียแถบนี้ถูกคุกคามจากสงครามและการเสื่อมถอยของพระพุทธศาสนา พุทธคยาจึงถูกปล่อยทิ้งร้างและถูกชาวฮินดูเข้าครอบครอง รวมทั้ง แปลงมหาโพธิเจดีย์เป็นเทวสถา�

[AriyA]

พุทธคยาในปัจจุบันเป็นพื้นที่อยู่ต่ำกว่าพื้นปกติ เหมือนหลุมขนาดใหญ่ เนื่องจากผ่านระยะเวลากว่าสองพันปี ดินและตะกอนจากแม่น้ำได้ทับถมจนพื้นที่ในบริเวณนี้สูงขึ้นกว่าในสมัยพุทธกาลหลายเมตร ทำให้ในปัจจุบันผู้ไปนมัสการสังเวชนียสถานแห่งนี้ต้องเดินลงบันไดกว่าหลายสิบขั้น เพื่อถึงระดับพื้นดินเดิมที่เป็นฐานที่ตั้งพุทธสถานโบราณ



ปัจจุบันพุทธคยาได้รับการบูรณะและมีถาวรวัตถุที่สำคัญ ๆ ที่ชาวพุทธนิยมไปสักการะคือ พระมหาโพธิเจดีย์ อนุสรณ์สถานแห่งการตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มีลักษณะเป็นเจดีย์ 4 เหลี่ยม สูง 170 ฟุต วัดโดยรอบฐานได้ 121.29 เมตร ภายในประดิษฐาน พระพุทธเมตตา พระพุทธรูปที่รอดจากการถูกทำลายจากพระเจ้าศศางกา พระพุทธรูปองค์นี้เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยแบบศิลปะปาละ เป็นที่เคารพศรัทธาของชาวพุทธทั่วโลก พระแท่นวัชรอาสน์ แปลว่าพระแท่นมหาบุรุษใจเพชร สร้างด้วยวัสดุหินทรายเป็นรูปหัวเพชรสี่เหลี่ยม กว้าง 4.10 นิ้ว 7.6 นิ้ว หนา 5 นิ้วครึ่ง ประดิษฐานอยู่ภายใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เป็นพระแท่นจำลองขึ้นทับพระแท่นเดิมเพื่อเป็นหลักฐานยืนยันว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้ ณ จุดนี้ ปัจจุบัน ประชาชนและรัฐบาลประเทศศรีลังกาได้อุทิศสร้างกำแพงแก้ว ทำด้วยทองคำแท้ ประดิษฐานรอบต้นพระศรีมหาโพธิ์และพระแท่นวัชรอาสน์ และนอกจากนี้ บริเวณพุทธคยาและโดยรอบยังมีสถานที่สำคัญมากมาย เช่น กลุ่มพระเจดีย์เสวยวิมุตติสุข สระมุจลินทร์ บ้านนางสุชาดา ถ้ำดงคสิริ (สถานที่เจ้าชายสิทธัตถะบำเพ็ญทุกกรกิริยา) วัดพุทธนานาชาติ เป็นต้น
ต่อมา ชาวพุทธทั่วโลกจึงได้ร่วมเสนอขอให้พุทธคยาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก จนในที่สุด ในปี พ.ศ. 2545 ที่ประชุมคณะกรรมการมรดกโลกจึงได้พิจารณาให้พุทธคยาเป็นมรดกโลก

[AriyA]

เมื่อเราเดินดูรอบๆเราสัมผัสได้เลยถึงความศรัทธาในผู้คนที่เดินทางมา เสียงสวดมนต์ดังทั่วทุกพื้นที่




แปลกนะ เราเดินในคนมากๆต่างชาติต่างภาษา แต่เรารู้สึกอบอุ่นและเป็นมิตร
















อีกสิ่งที่เราจะได้เห็นเครื่องช่วยสวดมนต์

[AriyA]

ดูๆไปเหมือนที่แห่งนี้เวลาได้หยุดลงยังไงไม่รู้




เราเดินลงมาชั้นในเพื่อเก็บภาพใกล้ๆ


ที่รู้มาโดยปกติหากเราเข้ามาสวดมนต์จะไม่มีค่าใช้จ่ายมีแค่ค่าบัตรเข้า แต่ถ้าใครจะอยู่สวดมนต์ทั้งคืน
ก็มีค่าใช้จ่ายแต่ไม่รู้เท่าไร






ในวันที่เราไป พระและประชาชนชาวทิเบตจะมีมากพิเศษด้วยเพราะองค์ดาไลลามะท่านประทับที่อินเดีย
ดังนั้นพระและประชาชนต่างเดินทางมาเพื่อร่วมสวดมนต์ร่วมกับท่่านองค์ดาไลลามะแม้ท่านจะประทับอีกเมือง
ถือว่าร่วมสวดมนต์ในอินเดียด้วยกัน 

[AriyA]

เราเดินเข้ามาในบริเวณพระมหาเจดีย์พุทธคยา เพื่อเข้าไปกราบพระประธาน มีชื่อว่า พระพุทธเมตตา ขนาดองค์พระนั้น
หน้าตักกว้าง 1 เมตร 47 ซ.ม. สูง 1 เมตร 64 ซ.ม. พระพุทธรูปที่รอดจากการถูกทำลายจากพระเจ้าศศางกา
พระพุทธรูปองค์นี้เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยแบบศิลปะปาละเป็นที่เคารพศรัทธาของชาวพุทธทั่วโลก





หลวงพ่อเมตตา สุดยอดพระแคล้วคลาด เพราะมีประวัติว่า พระเจ้าศศางกามีบัญชาให้ทำลายพระองค์นี้ แต่มีคนวางกล ใช้ฟางอัดไว้ภายใน ด้านนอกนั้นใช้ปูนฉาบหลอกตา แล้วนำเอารูปปั้นพระอิศวรมาตั้งไว้ที่หน้าพระเจดีย์ พระเจ้าศศางกามาเห็นก็หมดคิดว่าทำลายสำเร็จไปแล้ว พระเมตตาจึงรอดจากการทำลายในครั้งนั้นอย่างที่เรียกว่า แคล้วคลาด

[AriyA]

เดินมารอบๆเพื่อไปชม























ภาพโดยรอบจะมีผู้สวดมนต์ และนั่งสมาธิกัน เสียงสวดมนต์ที่นี้ไม่มีเวลาที่เสียงเงียบหายเลยแม้เราจะฟังไม่ออกแต่สำเนียงคุ้นเคย






ยืนเดินนั่งนอนคือการบูชา และสวดมนต์ เต็มที่กับชีวิตกันทุกๆคน




จนบางครั้งเราก็กลับมามองตัวเองว่าทำไมไม่ไหว้หมดจิตใจบ้างสักครั้ง




พี่คนนี้ต้อนรับได้ดีอย่างเข้มแข็ง


พระแท่นวัชรอาสน์ แปลว่าพระแท่นมหาบุรุษใจเพชร สร้างด้วยวัสดุหินทรายเป็นรูปหัวเพชรสี่เหลี่ยม กว้าง 4.10 นิ้ว 7.6 นิ้ว หนา 5 นิ้วครึ่ง ประดิษฐานอยู่ภายใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เป็นพระแท่นจำลองขึ้นทับพระแท่นเดิมเพื่อเป็นหลักฐานยืนยันว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้ ณ จุดนี้ ปัจจุบัน ประชาชนและรัฐบาลประเทศศรีลังกาได้อุทิศสร้างกำแพงแก้ว ทำด้วยทองคำแท้ ประดิษฐานรอบต้นพระศรีมหาโพธิ์และพระแท่นวัชรอาสน์











พระแท่นวัชรอาสน์






จุดเิริ่มต้นที่สำคัญของคำสอนทางพุทธศาสนา